مردی با خود زمزمه کرد: خدایا با من حرف بزن

یه سار شروع به خواندن کرد اما مرد نشنید

فریاد برآورد خدایا با من حرف بزن......آذرخش در اسمان غرید اما مرد اعتنایی نکرد

مرد به اطراف خود نگاه کرد و گفت:پس تو کجایی؟ بگذار تو را ببینم... ستاره ای

درخشید اما مرد ندید

مرد فریاد کشید"خدایا یک معجزه به من نشان بده"...کودکی متولد شد و اما مرد باز

توجهی نکرد

مرد در نهایت یاس فریاد زد: خدایا خودت را به من نشان بده و بگذار تو را ببینم... از تو

خواهش میکنم... پروانه ای روی دست مرد نشست و او پروانه را پراند و به راهش ادامه داد...

ما خدا را گم میکنیم.........در حالی که او در کنار نفسهای ما جریان دارد.........

خدا اغلب در شادیهای ما سهیم نیست......تا به حال چند بار خوشی هایت را آرام و بی بهانه به

او گفته ای؟؟

تا به حال به او گفته ای که چه قدر خوشبختی؟؟ که چه قدر همه چیز خوب است؟؟

که چه خوب که او هست ؟؟

 خدا همراه همیشگی سختی ها و خستگی های ماست

 زمانی که خسته و درمانده به طرفش میرویم ،خیال میکنیم تنها زمانی که به خواسته خود

برسیم او ما را دیده و حس کرده

اما ... گاهی بی پاسخ گذاشتن برخی از خواسته های ما نشانگر لطف بی اندازه  او به

ماست

روزي عطار در دكان عطاري خود مشغول كار بود كه درويشي آمد و چند بار از او چيزي خواست. عطار به او توجه نكرد.

درويش گفت : اي خواجه تو چگونه خواهي مرد؟ عطار پاسخ داد: همان طور كه تو نيز خواهي مرد.

درويش پرسيد: تو چون من مي تواني بميري؟ عطار گفت : بلي.

درويش كاسه اي چوبين داشت ، آن را زير سر گذاشت و گفت: الله و در دم جان داد.

حال عطار ناگهان دگرگون شد، دكانش را بهم زد، به بيابان كشيده، به راه پارسايان درآمد.